Scouting Bennekom

Poolweekend 2006

Vrijdagavond 3 februari, om zeven uur, was het dan zover. Er verzamelde zich zeven padvindsters om de uitdaging van het poolweekend aan te gaan.

Van sommigen moest de tas nog even goed worden afgesteld en er werd even gecheckt of er geen (luxe) producten werden meegesjouwd die helemaal niet nodig waren.

Nog even aan de weeghaak bij de verkenners en dan de vrachtwagen in.

Het is altijd weer een leuk ritje in de vrachtwagen. In het donker wordt er opmerkelijk harder gesproken dan in het licht, maar jullie moesten toch sowieso stil zijn?

Dat was ook wel erg moeilijk, want je zit niet dagelijks in een vrachtauto in de laadruimte te hobbelen over drempels en rotondes.

In het bos bij Rhenen ging de deur pas open. Twee groepjes verkenners waren al onderweg in het donkere bos voordat we bezoek kregen van de iets minder vrolijke boswachter.

Deze meneer kwam op zijn vrije avond ons vertellen dat we het bos niet in mochten. Ah toe ah toe? Door de vingers kijken was er niet bij, de jongens moesten het bos weer uit anders zou zij de hertjes verstoren.

Dus pakte de boswachter zijn vierwieldrive jeep en zette zijn grote licht aan om vervolgens door het bos de verkenners te gaan zoeken (hoezo hertjes verjagen?!)

De andere groepjes werden ondertussen weer de vrachtwagen ingeladen om een post verder gedropt te worden.

Hoe het onderweg was? Ik heb werkelijk geen idee…. iemand een invulling?

Op de laatste post kwam er nog een gemengd groepje bij. Althans jonge verkenners met Joanne als hun leidster.

Zij hadden deze avond allemaal gekeken of ze niet naar die ene middelbare school wilden en waren daarom wat later.

Dit jaar geen tent of hooiberg, maar een clubhuis!

Koud was het als nog; dus wat het verschil nu was? Gelukkig kregen de verkenners en padvindsters voor het slapen gaan nog de keuze uit snert of erwtensoep.

De snert werd lekkerder gevonden dan de erwtensoep en de erwtensoep smaakte ook echt totaal anders dan de snert, aldus padvindsters en verkenners. (Rara.. hoe kan dit uit hetzelfde blik??) Het blijft leuk om jullie voor de gek te houden natuurlijk!

De leiding heeft een rustige nacht gehad, aan de andere kant van het gebouw.

De volgende ochtend weer op tijd op en weer aan de slag. De tocht naar huis, zo’n 22,5 km ging over de Grebbenberg langs de Koningstafel (jaja zo heet die ruïne)

Over de lange dijk ( Wat duurt de dijk toch lang lang lang, wat duurt de dijk toch lang) Gelukkig ging het gedeelte over de dijk door middel van het luisteren naar een cd en zat er wel een heel educatief gedeelte bij van meneer de vogelspotter. De padvindsters haalde de verkenners in, doordat zij wel in het heugelijke bezit waren van een discman. Niet altijd met even goede batterijen, maar dan nog… de dames gingen als een speer en lieten de heren ver achter. Of bleven ze stiekem toch wachten op wat mannelijk gezelschap?

Rond vijf uur was iedereen binnen terug in het eigen clubhuis. De jongste padvindsters hadden de tafels voor het eten al klaar gezet en Niels en Leonard hadden overheerlijk gekookt!

Zo schoof iedereen met rode wangetjes aan voor de boerenkoolmaaltijd en lieten sommigen hun hoofd maar op tafel hangen.

Het was weer een stoer weekend!

Door onze verslaggeefster Mieke.