Scouting Bennekom

Talentenjacht

Bennekom, 6 mei 2006. Van onze verslaggeefster.

Voor het eerst in het leven geroepen samen met de verkenners. De talentenjacht! Dat de combinatie met verkenners benauwend werkte bij de padvindsters was te merken aan het aantal padvindsters dat wat had voorbereidt. Maar meiden wen er maar aan, want we zijn van plan om van de prijs een wisselprijs te gaan maken.

Gelukkig was het zo dat door een communicatiefoutje de verkenners pas om zeven uur arriveerden waardoor wij nog een uurtje de tijd hadden om een stukje in elkaar te flansen. Ook Nahal en Mahan hadden zo nog tijd om wat te verzinnen want zij hadden niks, of toch wel?

Om zeven uur verzamelden een handje vol verkenners en een groep padvindsters in de kampvuurkuil waar een feestelijk podium was gebouwd, inclusief coulisse.

Eén van de verkenners mocht de spits afbijten en speelde een stuk op zijn gitaar. Doodse stilte. Totdat er een harde klap volgde. Bulletje, de dromedaris die onderdeel was van jury, viel in slaap op zijn desk. Zooo mooi vond hij het gitaar stuk. 
Er volgde een aantal (geïmproviseerde) toneelstukjes van een aantal padvindsters waarvan ik de verhaallijn ook niet meer duidelijk weet. Het ging voornamelijk om bloedende handen en een ontvoering. De jury gaf hierbij vooral als opmerking dat er wat harder gepraat moest worden omdat het daardoor ongeveer niet verstaanbaar was.

Er volgde een spetterend optreden van Michael Jackson, werkelijk we hebben hier de kleine versie in huis gehad. Guus danste de sterren van de hemel en zette een ware Jacksonact neer op het podium. Er werd veel gelachen, maar voornamelijk uit verbazing en verwondering.

Nahal en Mahan hadden echt toch niks ingestudeerd, of stiekem wel. Samen met Jiska zette ze een dansact op het podium waar de verkenners rode wangetjes van kregen en bijna niet meer durfden te kijken.

Vervolgens werden in het volgende nummer door Mahan de zwarte haren ingeruild voor een blonde pruik om Ome Henk er toch van te overtuigen dat zij een “goed wijffie” was. De wiegende heupjes konden hem helaas niet overtuigen van het nut van een heerlijk moppie zoals zij.

De gebroeders Stuyt verruilden hun eigen ik voor die van Veldhuis en Kemper. Waar werkelijk gedacht was aan het uitbeelden van elk klein detail. Maar hoe beeld je mits en tenzij uit? Dat leverde nog een paar leuke momenten op. Na een acrobatische oefening van een groepje padvindsters was het tijd voor het slapen gaan. En hoe kan je dit beter krijgen dan met een goed Dikke Dik verhaal de dag afsluiten?

Gelukkig hoefde de jury niet lang te overleggen, waardoor de spanning minimaal kon blijven. De make-up prijs ging naar Jules en Quirijn voor Veldhuis en Kemper, de creativiteitsprijs ging naar Victor met zijn gitaar, de blingbling prijs was voor Ome Henk en Moppie. Tenslotte kon de echt Talentenjacht trofee maar naar één iemand gaan en dat was Michael Jackson alias Guus! 
Met nog een harde yell sloot Guus deze avond af met nog een keer zijn nummer. Thriller… dit keer geen nachtmerrie maar een mooie droom!