Scouting Bennekom

Kennismakingskamp

 KennismakingskampHet leek wel een beetje en jubileum viel mij middenin het kamp op. Er waren alleen maar padvindsters op de zaterdag mee die allemaal ooit zelf als kabouter een kennismakingskamp hadden meegemaakt. Alweer het vierde jaar dus dat het KeKa plaats vond! 
Samen met zes nieuwe aanstaande padvindsters; Anouk, Christa, Bianca, Janou, Dorieke en Paulien gingen we het KeKa van 2007 tegemoet.

Om tien uur ’s ochtends was het openen. Dat betekent bij de padvindsters: blouse in de broek, das netjes onder kraag, dasring omhoog, hoofddeksel op en salueren met drie vingers! Wanneer er vendel wordt gezegd zijn de armen beneden, sta je stil en ben je stil: totdat er natuurlijk het Zoekalied wordt gezongen. Die is nog niet bij iedereen bekend, gelukkig hebben we nu assistenten die vandaag de leiding hebben als rondeleidsters, dat is wel even wennen. Ja zo gaat dat na de zomervakantie ook!keka1 300x235 Kennismakingskamp

Daarna is het voor de padvindsters de tas op en gaan. Rowan had een hike gemaakt en legde even goed uit hoe te beginnen, een mooi rondje door het bos en uiteindelijk kwamen we in het dorp. Om geld te verdienen voor het avondeten moest er eerst geruild worden met lucifers. Hoe beter de uitkomst van het artikel des te meer geld er verdiend kon worden Eén ding, jullie moeten het wel zelf meedragen. Hamburgers, frikadellen en knakworsten werden uit de supermarkt gehaald. Gezond dames, nou vooruit!
Tijd om verder te lopen richting onze kampeerplek voor dit weekend. In Renkum werd een onderkomen gemaakt en het is toch zulk lekker weer dat we niet bang hoeven zijn om nat te worden. Na de knakworsten en ander afvalvlees icon wink Kennismakingskamp wat best smaakte was het tijd voor kennismakingsspelletjes, wat doen je anders op een kennismakingskamp? Kennismakingskamp

“Ik ben Nahal en ik hang in een bananenboom en ik doe de groetjes aan Anouk, die hangt ook in een bananenboom” Je moet de goede buren maar treffen om het te kunnen houden. Van duw-trek-en-sleur spel tot “laat Mahan eens lachen”. Was het al snel weer tijd de resten van de doppinda’s weg te gooien en de slaapzak op te zoeken.

De volgende morgen was het tijd voor een bosspel. Een combinatie van levend stratego met levend kwartet. Als alles nog levend was na een uurtje konden we de spullen gaan opruimen, nog wat lama’s en theatersport doen en weer op weg naar Bennekom. Moe van de wandeling stonden er rond drie uur rode wangetjes bij de vlag om te sluiten voor het kamp. Het was een gezellig kampje, we hebben veel gelachen, allemaal lekker weer thuis slapen en tot het volgende KeKa.