Scouting Bennekom

Mieke in Ecuador

¡ Siempre mejor !meeting scouts of ecuador 300x225 Mieke in Ecuador

Zo wat een geluk om scout te zijn in Ecuador. Het uniform hoeft niet zo correct te zijn, geen rode kruisjes, geen mobieltjes die worden afgepakt en kauwgom is ook niet verboden!

Denk dat jullie al bijna hier op scouting willen, maar aan de andere kant….

Ik ben dus op bezoek geweest vorige week bij scoutinggroep nummer 5 van Quito. Een vereniging van in totaal zo`n vijftig kinderen. Een groep gemengde welpen, gemengde scouts en RSA.

Een clubhuis hebben ze niet, dus we hebben een meeting in het park. Zo hebben ze elke week ergens anders opkomst.

rimg0241 300x225 Mieke in EcuadorDe opkomsten worden gehouden met heel de vereniging. Naast de groep kinderen zijn er vijf leiders waarvan de gemiddelde leeftijd 45 is, gehuld in blauwe blousen.

Eigenlijk heb ik niet zo veel te vertellen. We hebben de twee uur gevuld met allerlei spelletjes als ratten en raven en andere tikspelletjes. Tja zonder clubhuis, zonder materiaalhok, zonder bal en emmer, dus niet eens de mogelijkheid tot duw trek en sleurspel. En het bos is al helemaal ver te zoeken.

Toch vermaken de kinderen zich overduidelijk, misschien zijn ze wat minder veeleisend? Met de zang en dansspelletjes wordt het meest enthousiast meegedaan, helemaal door de oudere jongens die de heupen goed los hebben zitten.

Behulpzaam zijn ze zeker. Als de leiding vraagt wie hem wil zijn met tikkertje of wie het drinken uit wilt delen beginnen ze heel hard te roepen en te salueren. ¡ Siempre mejor! klinkt het dan, wat betekent altijd de beste of ze salueren en roepen ¡ Siemper listo! Ik sta altijd paraat!! En zo proberen ze aan de beurt te komen.

Na een paar uur spelletjes gaan we taart eten omdat de groep vandaag negentien jaar bestaat. Er wordt gezongen en intussen heb ik fans verzamelt onder de kaboutermeisjes die Nederlandse woordjes willen leren. Bij de oudere jongens van zo`n jaar of vijftien doen de foto`s van jullie het heel goed. Ik heb geen groepsfoto meer in mijn mapje zitten. Zomerkampfoto`s en de foto van vorig jaar van het vendel er wordt om gevochten. En zogenaamd voor in het patrouielleboek, maar denk dat al die blonde blanke kopjes boven hun bed verdwijnen.

Aan het begin van de middag zit ik alweer in mijn hotel. Te overdenken hoe luxe we het hebben in het Bennekomse bos, hoe heerlijk het is een opkomst te hebben zonder mobieltjes en wat leuk de padvindsters eigenlijk wel niet zijn. Ook al zijn ze wat minder enthousiast bij het thee inschenken…

Kijk er weer naar uit om een opkomst met jullie te draaien!

Mieke