Scouting Bennekom

PV Goes primitive Kamp

Zoals ik al eerder schreef was het een erg afschrikkende zin blijkbaar. Van de 22 padvindsters die het vendel rijk is durfde 11 padvindsters de uitdaging aan.

Met de grote rugzak op (of soms nog even gedragen door papa) kwam iedereen langzaam maar zeker binnen gedruppeld. De één rond springend van vreugde, de ander stil op een stoeltje te wachten tot wat er komen zou… 
De rugzakken gingen eerst stuk voor stuk aan de weeghaak. Variërend van 9 kg van Rowan, die utieindelijk vooral snoep en zoutjes bleek mee te dragen tot een record van net 5 kg voor AnneM, was het gemiddelde van 6 kg toch erg netjes.
primitiefpv 006 300x225 PV Goes primitive Kamp

Het eerste stuk ging nog even in volle luxe, met de auto’s werd iedereen naar Wolfheze vervoerd. Gezellig naast de Gelderse Roos, vlakbij het station stapten we uit. 
Zo naast de psychiatrie wil nog wel eens zeggen dat we kunnen rekenen op leuke praatjes dan wel mensen die er rond liepen. Zo werden Marjolein, Annemarie en Joanne al snel verdreven van een bankje omdat ze een stelltje kakkers waren die zo maar op dat bankje waren gaan zitten. Terwijl dat toch echt HET bankje van mevrouw was. Niet geweten dat padvindsters zo snel naar hun leiding konden rennen… 

Uiteindelijk was iedereen onderweg. De ene rugzak wat schever op de rug dan de andere trokken de padvindsters door het Geldersche Landschap. Al snel stuitte het op een verdwaling van het groepje van AnneM. Dit doordat zij te bang waren voor de wilde koeien misschien??? 
Want tja.. daar moest toch echt langs gelopen worden. Gelukkig hadden de Dravida’s (die overigens de meest complete ronde waren, onze complimenten!!) de beesten al wel getrotseerd en kwamen al snel aan op post één, waar we nog even niet zo snel een opdracht voor hadden verzonnen. 
Mmm… Het was toch wel lang wachten op de volgende.. Even gaan zoeken… Na lang zoeken vonden we uiteindelijk : Een noodenvelop!! mmm… daar zou ik zuinig op zijn als padvindster, maar gelukkig konden de Dravida’s het ook vinden zonder noodenvelop. 
Gelukkig daar was onze Sonja, want ja als je zolang doet over een paar meter dan heet je weer even Sonja. Uiteindelijk langs de koeien en zo op post één. Inmiddels was er een opdracht. Je mag hier pas weg als je drie auto’s hebt laten toeteren aan deze weg. 
Dit gaf als resultaat rond springende padvindsters langs een weg. Ja dan gaan die mensen van zelf wel toeteren,want die denken dat jullie er voor willen springen!! 
Juliette had vooral een erg sexy manier van het laten toeteren van auto’s. Het lukte haar gewoonweg niet om alleen de arm beweging te maken. Hier hoorde natuurlijk een galante kniebuiging bij, wat eerder leek op een dansje uit de discotheek. 
AnneM daarentegen was iets te enthousiast en stond wat in het rond te springen. 
Het groepje van Joanne, Marjolein en Annemarie pakte het serieuzer aan. Zij stonden met drie op rij en kregen zelfs een lijnbus zo ver om te gaan toeteren. Dat is 10 punten Joanne!primitiefpv 012 300x225 PV Goes primitive Kamp

Onderweg naar post twee met zijn allen. Het duurde een hele poos. Gelukkig zat de leiding lekker warm in het pannenkoekenhuis met warme choc en slagroom. Toch maar weer even een rondje fietsen en slapen in de auto. Na een paar zoektochten kwam onze heldere Suus erachter: Oeps foutje in de hike!! Gelukkig vonden we bij dit foutje dus ook twee groepjes.. maar waar is Sonja en consorten nou toch gebleven?Even een briefje achter laten en verder zoeken. Uiteindelijk bleken de Sonja’s op kaart langs de grote weg te lopen. Eén tip van de sluier, dit lijkt altijd korter te zijn, maar dat is het werkelijk echt niet hoor dames! En bovendien is het best saai lopen of niet dan?

Vanaf post twee was het nog even auto’s toeteren langs de weg, want sommigen hadden dit nog niet gedaan en anders was het record nog niet verbroken. Nienke had last van dezelfde tic als AnneM. Het springsyndroom… Stilstaan en een armbeweging maken.. het is ook best lastig.
primitiefpv 042 300x225 PV Goes primitive Kamp
Hehe.. al was het al donker iedereen was rond een uurtje of zes aangekomen op de Waterberg. Een scoutingcentrum in Arnhem vlakbij Schaarsbergen. Gelukkig hadden Daan en Aaf al een briljant leidingonderkomen gebouwd, kijk pv een voorbeeld!! Helaas het mocht niet baten en zijn we uiteindelijk nog een paar uur bezig geweest om het primitieve onderkomen klaar te maken. Toch even nog wat vaker oefenen. 
Inmiddels brandde er een vuur (als we de leiding toch niet hadden….) en werd er hout gesprokkeld in een bos vol kikkers, of hebben jullie die niet gezien? 
Lekkere knakworsten, doppertjes met worteltjes en gepofte aardappels. Hè bah, mayonaise vergeten. Uiteindelijk smaakte het toch prima en we waren alweer vier uur verder, wat wil je met zoveel sfeerverlichting. Een avondspel zat er niet echt meer in. Dan maar even de stembanden oefenen en Suus haar vingers op de gieter. En als we hierbij ook de leiding niet hadden.. Of vinden wij het nu echt leuker om te zingen dan jullie? Om 11 uur was het toch echt genoeg en kon iedereen nog even achter een boom plassen en onder het zeiltje kruipen. 
Welterusten allemaal! En zo bouwde ik de tent aan één kant vol met tassen, allemaal aanschuiven lekker knus en mondje dicht graag want er zijn er genoeg die willen slapen en wij als leiding des te liever! 
Helaas kon ik toch nog even mijn warme slaapzak verlaten….

De volgende dag zeven uur paraat. Ja opstaan, kleren aan, tassen inpakken dames. Gelukkig hadden wij als leiding zo’n geweldig onderkomen gemaakt dat we er in konden zitten en met de spullen inpakken het dak er af konden halen zodat je gewoon overal makkelijk bij kon.. Heerlijk! Bij de padvindsters ging het wat minder soepel er aan toe. Het oranje zeil ging overal op en neer, beetje krap? 
Tempo tempo.. Is er over drie kwartier geen vuur en afgebroken tent dan gaan we ochtendgymen ladies! Zo werd er weer een vuurtje gebouwd en met nog slaperigere gezichtjes dan gisteren schoven de padvindsters aan voor ontbijt. Dat was weer even werken. Vuur opstoken, water halen en een sinaasappel netjes leegeten. Hierin gingen we een eitje koken en dat was eigenlijk wel een lekker succes. 
Om 10 uur ging het eerste groepje weer op pad, waarna Annemarie en DaphneV nog even een cursus kregen: “Hoe pak ik een trekrugzak in?” Ooit geweten dat er zoveel in het ondervak kon en dat je matje er ook gewoon in past in plaats van er buiten… wat een les op de vroege ochtend. 
Uiteindelijk was om 11 uur iedereen op pad. Terwijl wij als leiding zaten te verkleumen op post ,onder het genot van een spelletje pizza bakken, liepen de padvindsters vrolijk verder. 
En eigenlijk vloeg de dag voorbij. De pv liepen van Arnhem naar Oosterbeek en daar ging iedereen de bus in. Lisette was weer even 11, alles om te bezuinigen zullen we maar zeggen.. 
En Aafke ging er op de motor achteraan. Zag er erg leuk uit, bus met motorescorte… 
In Heelsum aangekomen was het tijd om uit te stappen, vervelend hè als je je bedenkt dat de bus gewoon door rijdt langs het einde van de van Balverenweg in Bennekom!!primitiefpv 044 300x225 PV Goes primitive Kamp

Maar in Heelsum was het ook nog even stukje lopen naar Bennekom. En ook hierbij geldt: Meiden de snelste route is gewoon via de route hoor! Maar soms is het ook best moeilijk zo’n hike, vooral als je een fotoroute hebt en er gewoon precies wordt aangewezen waar je naar moet lopen. Veel te ingewikkeld…. 
In Bennekom aangekomen, zijn wij er nog steeds van overtuigt dat het enige echte bikkelgroepje de volgende vier pv zijn: Rowan, DaphneV, Nienke en Lisette. Want hoe de rest in eens aan de Selterskampweg kwam terwijl wij toch op de hele breedte van de …. hoe heet de weg ook al weer van de Panno … meer bijna een uur hebben gestaan terwijl we jullie net waren gepasseerd…. ???? 
Zeker moe en misschien ook wel voldaan, hopen we dat iedereen zeker op de maandag zou zeggen. Tof dat ik mee ben geweest en de volgende keer ga ik weer !
primitiefpv 007 300x225 PV Goes primitive Kamp