Scouting Bennekom

Vlinders in het bos

Om twee uur verzamelen alle padvindsters en verkenners. Nog even weet niemand wat we gaan doen, maar het is gezamelijk openen, wat zou dat worden! Het is 10 februari kinders, dus over vijf dagen is het, jawel VALENTIJN!

Zo vond de leiding het dus tijd worden om wat aan de puberale hormoonhuishouding te doen en de verkenners met de padvindsters te mixen. Eens even zien hoe het zit met al die stoere verkeringspraatjes en werkelijke lefheid onder de padvindsters.

Na het openen even een rondje terrein, dit draagt er dan misschien een beetje aan bij dat we hier over twintig jaar nog zitten. Maar dat weten we natuurlijk nooit.

Hierna begon het spannende gedeelte. Er werden nummers uitgedeeld onder de padvindsters als de verkenners en de opdracht luidde: Schrijf een contactadvertentie.

RIMG0005 300x225 Vlinders in het bosContactadvertentie? Maar ik wil helemaal geen vriendje! Schalde er even uit het lokaal. Nee, we doen maar een beetje alsof. Kan je oefenen voor later misschien.

Dus zo begonnen de padvindsters wat onwennig aan het schrijven van een advertentie. Want hoe kan je jezelf nou het beste omschrijven en dan wel zo dat die ene jongen daar in dat andere lokaal er jou wel uitpikt? Zo ontstonden er een aantal advertenties met dezelfde hints en ik denk dat de verkenners het er best moeilijk mee hadden. Terwijl er gewisseld werd van advertenties waren de leiding en hulpleiding de enige die bevoegd waren het lokaal te verlaten.

En nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk moet toegeven dat het een erg grappige bedoening was daar in Kiva. Rondrennende jongetjes die hysterisch zoveel mogelijk advertenties aan het beantwoorden waren, terwijl de padvindsters wat rustiger aan de tafel bleven wachten op een reactie.

Verkenners beantwoordde snel en vooral ook kort, wel saai soms, maar het mocht de pret niet drukken er werd gerust een uurtje over en weer gepend. En wie zou die jongen nu zijn achter nummer 115? “Post voor nummer 2″ En dan was het weer raak en stroomde de liefdesbetuigingen binnen. Een kijkje bij de verkenners van wie het dan was zorgde nog wel eens voor lachwekkende momenten onder de leiding. Het beroep van postbode werd zeer door ons allen gewaardeerd. Post voor 121.. en dan een klein, lief, verlegen stemmetje horen : “dat is voor mij” een verkennertje met een rood hoofd.

Inge, die in eerste instantie nog al wat sceptisch was over de opdracht, was uiteindelijk hartstikke populair onder de mannen. Ze had maar liefst 6 verkenners die met haar aan het daten waren!

Na meer dan een uur werd de knoop doorgehakt en de matches op het bordes van het clubgebouw getoond. Even lachen naar de fotograaf, deze foto is later leuk voor een sketche op jullie bruiloft. Hier en daar wat rode verlegen wangen, verliede blikken of een dikke knuffel.

Na de pauze van een bakkie limo ging het postenspel aan de gang. De stelletjes of trio’s moesten zo veel mogelijk spelletjes winnen om hartjes te verzamelen om in de finale te komen.

Een koppel uitdagen voor het knusvoetballen, dropveter eten, liefdesgedichten schrijven, sinaasappelparcour etc etc. En natuurlijk het zuighartjesfestijn niet te vergeten leverde uiteindelijk ons echte liefdesduo Joanne en Rijk op en Annemarie met haar compagnon (naam nog even onbekend, inmiddels bekend: Yoeri )

RIMG0036 300x225 Vlinders in het bosDe finale ging om het zoveel mogelijk goed beantwoorden van vragen van je liefdespartner. Wat is haar lievelingskleur? Hoelang zit ze al op scouting? en alles wat in een echte relatie natuurlijk altijd aan bod komt als gespreksonderwerp.

Uiteindelijk won het liefdesduo van Joanne en Rijk met één punt meer dan het andere koppel en zij mochten daarom het tampoezenhart in ontvangst nemen. Een armpje om je geliefde, wat blosjes op de wangen. Kijk elkaar maar even diep in de ogen… en ik dacht toch echt even vlindertjes uit de oren van Joanne te zien komen vliegen…